tèxt liure

   Soi anada, i a gaire de temps, véser una acamp que se trapava cap a Aragon amb mos parents e ma mameta. En fait sèm anat véser, e mai avèm participat, a l'acamp de l'associacion « Fasètz la lenga en Cabardés », la tòca d'aquela associacion es de se recampar mantunes còps per meses e de parlar de la lenga, de parlar tanben de l'actualitat, de l'estat de la lenga dins la societat. Parlan tanben de l'evolucion de l'occitan, es a dire que parlan de tot çò qu'es estat mes en plaça per l'Occitan, coma per exemple : las escòlas bilingas, los cursus universitàris, lo fait que se pòt, ara, faire d'occitan de la mairala fins a la licéncia en mai fins al master. Dins aquestes acamps, sovent son las meteissas personas tornan, mas çò que trapi plan interessant es que de monde posquèsson venir per assistir a l'acamp, e mai pòdan participar e préner la paraula per contar quicòm o pausar de questions. Aprèp, es vertat que qualques còps los vièlhs que son membres de l'associacion nos conflan un pauc amb lors questions que degun poirà pas jamai respondre, mas enfin es coma aquò. Soi plan contenta d'aver participada en aqueste acamp perqué sovent las demandas del monde "exteriora", vòli dire que son pas en ligam directe amb la lenga, son de questions d'istòria de la lenga e aquò me fa pensar al cors de primièra anada d'Arvèi Lieutard que m'agradèt fòrça. Aquela dimenjada ma mameta partís amb eles dins los Pirenèus.