tèxt liure 11

"Siàs pas pro grand, per venir amb ieu, jos la Païchèra del Lauquet", son los qualques mots d'aquela cançon de Mans de Breish que ressontísson dins la salla de la fèstas de Ladern. Cada Dimars d'aquela fèsta, lo torn de l'Ase es lançat. Aquí, derisòri e galejada son los mots d'òrdre. Tot lo vilatge se bota per carrièra e en davant! Es quicòm de vertadièrament magíc, totís los problèmas desapareisson sul pic, totas las pichonas preocupacions son daissadas de costat. Dins aquel jorn plan particular, totís los subjèctes d'actualitat venon futíls, cal dire qu'avèm gaireben una vocacion per tot çò qu'es del segond degres. Cada moment passat es un moment urós qu'es pres e qu'es pas mai de prene. D'una annada sus l'autre, es una vertadièra escomessa d'organizar aquela fèsta, e subretot d'emplenar lo contracte: faire encara melhor que l'annada passada. Demòra tanben fòrça complicat de pas aver una pensada pels amics que se son arrestats al cap del camin. Qualques còps, lo sòrt sembla s'acarnassir sus lo vilatge mas la vida se dèu de contunhar. E coma aquò, quora lo Mans de Breish comença de jogar qualquas nòtas sus la siuna guitarra, podèm pensar a elis en s'imaginant cossí auriàn galejats amb nosautres. Aquí es actat, oblidam, e oblidarem pas jamai los amics. 

tèxt liure 10

Dèu faire dètz ans al mens, a quicòm pròche, qu'aviam pas fait aquò. Dempuèi que mon papeta es partit, es quicòm que fasiam pas mai. Quora èrem pichon, amb mos cosins, mon fraire e ma sòrre nos botiam al pè del fuòc, e esperàvem amb impaciéncia lo lait ferrar. Ma mameta dins la cosina fasià bolhir lo lait, nosautres preniam las mordassas e las botiam dins lo fuòc pendent aqueste temps. Quora las mordassas son rogas e que lo lait es prèst podèm començar la manòbra. Entre las mordassas, tres bocins de sucre que sarram fòrt al dessus del bòl de lait. Remenam lo lait amb las mordassas e aquí lo lait es prèst. Es quicòm que devèm beure caud. Alara aquesta dimenjada se sèm ditz perqué pas? Nos sèm vertadièrament regalats! Fasèm fòrça repais en familha, cada dimenjada, mas de lait ferrar ne fasiam pas pus. Alara, nos tornar trapar al pè del fuòc, tornar faire aquel lait, faguèt montar fòrças emocions per tot lo monde.

tèxt liure 9

Alara que nos passejam pel campèstre, cap a una campanha en-dessus de Ladern que se sona "Escoubillous", ausissèm de crits. Mantunes pichòts crits que semblan a de gatons. Alara nos botam a cercar dins los bòsques , entre las brancas, pel sòl, lo temps es pas polit alara i vesèm pas res. D'un còp ausissèm lo Baptista cridar "venètz son aquí!", tot lo monde s'afana cap al Baptiste. Dins una saca d'escobilha, plena d'aiga, sièis pichon gosses qu'an pas solament cinc jorns. Alara sonam un amic qu'èra demorat al vilatge per que venguèsse nos cercar. Nos cal anar lèu, recuperam los gosses e nosautres montam per tornar trapar la rota. Dos del nòstre grop partisson cap a l'ostal amb los gosses e nosautres partissèm en çò del veterinari de garda per crompar de lach. Tornam a l'ostal per rejónher los autres. E aquí començam las primièras setmanas de salvament d'aqueles paures pichons gosses qu'un inconscient a jetat. N'avèm salvat quatres sus sièis, e ara tot va plan.

tèxt liure 8

Demòra, ara, qualques setmanas abans Nadal! Aquelas vacanças de Nadal son las que m'agradan mai. Es en aqueste moment que tornam trapar tota la nòstra familha, los repaisses s'encadenan, los rires restontisson dins l'ostal plan emplenat . Tot lo monde es aquí, deguns manca pas. Nosautres, cada nadal avèm una tradicion qu'es de respectar: après lo grand repais, los òmes van cap a Limós, plaça de la republica, "al comèrci" per poder beure la famosa bièra de nadal, e nosautras demoram a l'ostal per poder preparar la sopa a la ceba per lo ser. Entre rires, galejadas, debats, rugbí, e tant d'autras causas, aquela jornada es un bonur dels mai grands! Plan segur, dins l'anada fasèm totjorn de repaisses en familha mas l'ambient de nadal es plan diferent del demai de l'annada. Aqueles moments nos fan de ben, segur, mas es tanben en aquestes moments que las cadièras voidas nos rampèlan tot çò que la vida nos prend.

Tèxt liure 7

Castanhas e vin novèl. Ara ven lo temps de las castanhas e del vin caud! Aquela sason ont tot lo vilatge se recampa a l'entorn del repais grand! Sopa de cogorda e purèa de l'ostal, bodin rostit, bon vin e per acabar coma cal: castanhas caudas! Aquel moment es fòrça agradiu, nos podem parlar, nos podèm amusar e rire coma d'enfants! Nosautres, lo comitat de las fèstas, sèm prèst per aculhir totis los convidats. Los òmes se cargan de la grasilhadas e nosautras nos mainam d'installar lo mond del vilatge, de tornar emplenar las cantinas e subretot nos cal agachar scrupulosament que res manquèsse pas! Quora lo moment es vengut, tot lo monde se bota a taula e lo servici comença. L'ambient es al rendètz-vos, los aires de carnaval s'encadenan e lo monde se regala! Puèi, quora lo repais tòca a la sieuna fin, plegam las taulas e las cadièras, tot lo monde ajuda, e un còp tot aquò plegat, plaça a la musica e a la fèsta!