tèxt liure 5

Ai causit aduèi de parlar de Calandreta. Aquela escòla qu'a una plaça plan particulara dins ma vida. Dintrèri a la Calendreta de Ciutat a Carcassona, aviái dos ans. Aquela escòla m'aprenguèt una autra lenga que lo Francés. Capitèri a apréner una lenga e de la poder parlar corrament sens m'en avisar cap. Aguèri una escolaritat plan diferenta que qualques unes de mos amics segur. Ai coneguda d'autras causas e d'autras formas d'aprendissatge. Trapi aquò meravilhós de poder èsser dins una escòla que prepausa una immersion totala e autras formas de pedagogias. Coneguèri pas las nòtas nimai las punicions tala coma anar al canton o copiar linhas. Ieu, ai aprés amb las cintas de colors que representavan los sistèmas d'evaluacion de cada escolan, los mestièrs, los conselhs de classa, lo que de nòu, lo mercat, lo descantonat, las multas, las classas vèrdas, los recampaments occitans, o encara las manifestacions dins las grandas vilas coma Tolosa o Montpelhièr. Tot aquò faguèt qu'agèri pas brica los meteisses metòds d'ensenhaments que se trapan dins las escòlas "normalas" publicas. Mas aquel endreit me balhèt d'amics e de sovenirs per la vida, m'aprenguèt la dobertura d'esperit, la solidaritat, e sustot l'autonomia. Me soi regalada dins aquel environament plan particular que m'aprenguèt tant coma las escòlas "normalas". Aquela escòla es estada, per ieu, la debuta de tot.

Tèxte liure 4

Sèm partits. Totes cinc dins la veitura e en davant l'aventura! Cada estiu partissèm en viatge, ma maire, mon paire, ma sòrre e mon fraire. Aqueste an, es la Norvègia! Nos anam regalar. Un còp arribats a l'aeropòrt pausam las sacas, nos cal esperar d'enregistrar los bagatges puèi podrem partir. Nòstra impaciéncia se fa sentir, mon fraire comença de se levar e de marchar pertot, ma sòrre a talent e ieu ai ja mala las aurelhas res que de pensar a l'avion e a l'envòl. Ma maire se maina dels bagatges e mon paire comença ja de gaitar lo guide toristic per poder localizar los rius ont podrà anar pescar tot en somiant d'agantar lo peis mai gròs de sa vida. Lo temps se fa long, avèm pas la paciéncia de jogar a las cartas o a quicòm mai. Lucas se ven assetar a costat de ieu e comença de m'asimar, Léna a totjorn talent e tot aquò comença de conflar los parents. Mas es ora! Nos cal montar dins l'avion, tot lo monde se lèva e se calmeja, es partit per la Norvègia, aqueste país de mantun secret e de la beutat estonanta.

tèxt liure 3

"Lenga mòrta", "Lenga vièlha", "Patés"... Totas aquelas frasas las ausiguèri plan sovent, benlèu un pauc tròp sovent, pensi qu'es per aquò qu'ai causit de defendre aquelas conviccions, sabi plan que tot aquò es pas quicòm de ganhat e qu'es pas la causa mai aisida. Es per de gents que se permeton de dire causas coma aquò que decidiguèri de me batre per aquela lenga, de manifestar per aquela identitat qu'es mieuna. Soi fièra de parlar l'Occitan. Alara non, ai pas acabat de parlar, ai pas acabat d'anar per carrièras amb bandairòlas per cridar lo "anèm òc per la lenga Occitana" e per defendre mon identitat, qu'es o qu'es estada la vòstra tanben dins lo temps. Sabi qu'ai pas causit la causa mai aisida de defendre mas pensi que dins la vida, nos cal sustot pas doblidar d'ont venèm e ont anam. Ai causit aquel camin que serà perilhós segur mas que valdrà lo còp. Aquela causa que fa de ieu çò que soi.