Tèxt liure 18

Lo dètz de Març, coma l’anniversari de ma pichòta sòrre, que fa quinze ans aduèi. Lo temps passa, los moments fòrts de la vida se passan. Mas dimenje nos traparèm en familha, dins un ambient bèl, coma se res s’èra jamai passat. Son los moments coma aquò que nos fan de ben al còr. Mon oncle Juju cantarà cançons en Italian, ma tanta Coco dansará coma una capborda sus una cadièra, ma sòrre bufarà sas candeletas, dubrirà sos présents, e ieu gaitarai tot aquò en riant. Dètz de Març coma la dubèrtura oficiala de la pèsca, totes los perscaires seràn de sortida sus Aude, sus Èrs o encara sus Lauquet. Se recamparàn a l’entorn du repais entre amics per poder tornar faire aquela jornada, aqueles fials petats, aquelas moscas perdudas, o alara sus aquela polida troita de seixanta centimètres alara que ne fa segurament son que vint.