tèxt liure 5

Ai causit aduèi de parlar de Calandreta. Aquela escòla qu'a una plaça plan particulara dins ma vida. Dintrèri a la Calendreta de Ciutat a Carcassona, aviái dos ans. Aquela escòla m'aprenguèt una autra lenga que lo Francés. Capitèri a apréner una lenga e de la poder parlar corrament sens m'en avisar cap. Aguèri una escolaritat plan diferenta que qualques unes de mos amics segur. Ai coneguda d'autras causas e d'autras formas d'aprendissatge. Trapi aquò meravilhós de poder èsser dins una escòla que prepausa una immersion totala e autras formas de pedagogias. Coneguèri pas las nòtas nimai las punicions tala coma anar al canton o copiar linhas. Ieu, ai aprés amb las cintas de colors que representavan los sistèmas d'evaluacion de cada escolan, los mestièrs, los conselhs de classa, lo que de nòu, lo mercat, lo descantonat, las multas, las classas vèrdas, los recampaments occitans, o encara las manifestacions dins las grandas vilas coma Tolosa o Montpelhièr. Tot aquò faguèt qu'agèri pas brica los meteisses metòds d'ensenhaments que se trapan dins las escòlas "normalas" publicas. Mas aquel endreit me balhèt d'amics e de sovenirs per la vida, m'aprenguèt la dobertura d'esperit, la solidaritat, e sustot l'autonomia. Me soi regalada dins aquel environament plan particular que m'aprenguèt tant coma las escòlas "normalas". Aquela escòla es estada, per ieu, la debuta de tot.